خواب

امروز ، البته شب بود دیگه ، همینجور که تو پیاده رو می اومدم یه دختره رو دیدم ،شاید هفت سالش

یا هشت سالش بود ، بامقنعه ی فرم مدرسه و بلوز وشلوار ودمپایی ،گوشه پیاده رو نشسته بود

گل میفروخت.. نکته ی قشنگ ش مسلما گل فروختن نبود ، یه دفتر نقاشی داشت و با خودکار توش

نقاشی میکشید ، غرق شده بود تو کشیدن نقاشی ، ازش پرسیدم گلات رو چند میفروشی؟؟

سربر نگردوند حتی نگاه کنه ،همچنان به نقاشی کشیدن ادامه میداد وفقط قیمت رو گفت....

ما تو شهرمون بچه های کار وازاین جور صوبتا نداشتیم ، ازاین تکدی گر ها بودااا ولی هموناهم بچه

نبودن ...تو ده دقیقه راه رفتن تو خیابون ، کلی از اینا دیدم ، اصلا برام صحنه ی جالبی نیست...

چه استعداد هایی که تحت تاثیر شرایط زندگی هیچوقت شکوفا نمیشه ،چه بچه های معصومی که

تحت تاثیر شرایط خانوادگی ،ومحیطشون ، آیندشون خراب میشه ، وگاه به سمت وسویی میرن که

نباید!! یه درس داریم که اسمش آموزش هنر در دنیای کودکان هست و یه پروژه داره که باید یه تعداد

شاگرد داشته باشیم و بطور خودجوش خودمون باید دنبال شاگرد بگردیم تو مدراس ومهدکودک ها و...

کاش مثلا میشد یجوری این دوتاموضوع رو به هم ربط داد ...

نمیدونم بشه یانه...باید با استادش حرف بزنم ، چون دقیق نگفته هنوز اون پروژه به چه صورت هس...

پ.ن:تهران شلوغه ..بیش از اندازه شلوغه...برای منی که عاشق سکوت وتنهایی م میتونه آزار دهنده باشه بعلاوه ی اینکه ، خیلی چیزا هس که دیدنش میتونه آزارم بده ، مث همین بچه ها

برای ثانیه هایی هرچند کوتاه هم که شده ، ذهنمو درگیر میکنن وقتی از کنارشون عبور میکنم...

ولی سعی میکنم کامل ببینم ، مثبت کنار منفی ...چار ،پنج ساعت چرخیدن تو این شهر

تو رو به یه شناخت کلی از جامعه ت میرسونه ، رفت وآمد زیاده ، طیف وسیعی از آدمها

با میزان تحصیلات متفاوت ، آگاهی متفاوت ،علایق واعتقادات متفاوت رو میبینی که رفتارهای

متفاوتی رودرجامعه از خودشون بروز میدن و مشاهده ی رفتارها ،کنش ها و واکنش های افراد

خیلی زیاد در فهم جامعه ت ، درک مسائل ومشکلاتش ،در شناخت کمبودها وخلا هایی که

داره ،حتی در شناخت ودرک نقاط قوتش بتو کمک میکنه ...واین میتونه خوب باشه

ویه مزیت از شلوغی وجمعیت زیاد باشه ...درکل بد نیست...جزء به جزء که نگاه کنی

تهران قابلیت اینو داره که ازش بدت بیاد حتی :دی اما واقعیت گاهی تلخه واگه قراره برای

رفع اون تلخی ، کاری انجام بشه ، باید خیلی مستقیم باهاش روبرو شد ، وپذیرفتش....

تاوقتی فرار وجود داره ، همه چیز همونجور که هست باقی میمونه ... وچونکه تهران بسبب جمعیت

زیادش ، نیز بخاطر اینکه طیف وسیع ومتنوعی رو از فرهنگ ها ومنش ها ، تربیت هاو... رو، تو خودش جاداده ، خیلی شهر خوبی میتونه باشه برای پژوهش :دی ،دیدنِ خالی ، خوب ودرست دیدن

خودش بتنهایی فوق العاده در شناخت جامعه ت ، شناخت انسانها وتعاملاتشون باهم کمک میکنه....