وخستگی...

وخستگی......

وخستگی......

وخستگی......

هرجایی که بشه اونجا آروم بگیری ...هرجا که برات پناه باشه ..هرجا که بهت حس آسودگی ورهایی بده ...برای من اتاقِ شونزده ،هفده متریِ خوابگاه هم حسِ خونه رو داره ...بدو بدو باشوق هرجا که باشم دوسدارم برگردم خوابگاه ...خونه خوبه...انرژی رفته رو بهت برمیگردونهخصوصا منکه انرژی رفته باتنهابودن بهم برمیگرده ، خونه رو خیلی دوسدارم ، نه لزوماجاییکه خانواده م باشه....صدالبته که اون حس فوق العاده رو دردرجه ی اول خونه ی خودآدمجاییکه خانواده ت هست داری ، ولی در درجات بعدی ، اتاق خوابگاه هم خوبه :-)خصوصا الان که همه هم اتاقیام رفتن شهرشون وفقط خودم تو اتاقم و اتاق سکوت ب وخستگی......ادامه مطلب

یه وقت هس یچیزو شنیدیم ، ماهم تکرار میکنیم ومیگیم ...مثلا اینکه انسان اشرف مخلوقاته ، یا هرآدمی منحصر بفرده و......ولی یه وقت هست واقعا از صمیم قلبت میرسی به اینکه هرانسانی خارق العاده س ، کافیهکشف بشه ، فهمیده بشه ،بهش فرصت ابراز درونیاتش ،حالا یا فکرش ،ایده ش ،خلاقیت ش ،استعدادشداده بشه ....کافیه همونجور که هست پذیرفته بشه ،باهراستعداد وتوانی که داره اینجوری رشد میکنه ، اگه استعداد خاصی داشته باشه میتونه کشف ش کنه ،شکوفاش کنهولی وقتی به هردلیلی سرکوب میشه یک خلاقیت ، یک ایده ،یا فرصتی برای بروز بهش داده نمیشهتمام اون خارق العاده بودن ،نهفته میمو وخستگی......ادامه مطلب