خودمو باعثش بدونم!

بهتره مسئولیت تمام اتفاقات زندگیمو خودم بپذیرم و خودمو باعثش بدونم ...اینجوری خیلی راحت تر میتونم تصمیم بگیرم ویجورایی تکلیف م باخودم روشنه ،ومیتونم عملکرد بهتری داشته باشم تا اینکه مدام بگم فلانی وبهمانی مقصرن یا کوتاهی کردن یاهرچی...با این توقعات هیچ کاری پیش نمیره وهیچ مشکلی حل نمیشه...حتی اگه واقعا دیگران هم کوتاهی کرده باشن ،بازم بهتره برای رفع مشکلم فقط وفقط خودمو مسئول بدونم ...

+ گاهی فک میکنم بهتره شجاعانه ومسئولانه حتی پای بدترین اتفاقات زندگیم که جزخودم دیگران هم دخیل بودن تو اون مساله ، بایستم وبگم من گردن میگیرم ، هرچند اگه دیگرانی هم بوده باشن

که کوتاهی کرده باشن یاهرچی...بخاطر اینکه بتونم کوتاهی های خودمو ببینم ورفع کنم

یا حداقل تکرارش نکنم باید بپذیرم مسئولیت اون اتفاق رو بی اینکه به اون دیگران بگم نصفش

یابیشترش تقصیر شماست ...اینجوری هیچی ،هیچی حل نمیشه وتازه اصلا نمیتونم اشتباهات

خودموهم ببینم ورفعش کنم....کلا اگه فقط خودمو مسئول بدونم وفقط ازخودم توقع داشته باشم

مشکلاتم زودتر حل میشه ...